top of page

Το σοφεράκι

«Το σοφεράκι» είναι μια ελληνική κωμική ταινία του 1953, σε σενάριο και σκηνοθεσία του Γιώργου Τζαβέλλα. Πρωταγωνιστούν ο Μίμης Φωτόπουλος και η Σμαρούλα Γιούλη.

Ο Βάγγος, ένας αλητάκος ταξιτζής, οδηγεί ένα παλαιού τύπου “σαραβαλάκι”, παλιό Fiat 507 του ‘27 ως ταξί στην Αθήνα. Περνά τον ελεύθερο χρόνο του πίνοντας και ξενυχτώντας, ώσπου ερωτεύεται τη Λέλα και, παρά την αντίδραση της μητέρας της, βελτιώνεται ο χαρακτήρας του χάρη σ' αυτή. Υπό την επίδραση της Λέλας, ο Βάγγος αποφασίζει να εγκαταλείψει την εργένικη ζωή και να αγοράσει ένα καινούργιο ταξί. Επειδή, όμως, η μητέρα της Λέλας έχει αντιρρήσεις να παντρευτεί η κόρη της τον Βάγγο, αυτός συνεργάζεται με τους φίλους του και την κλέβει με την βοήθεια φίλων αλλά και το Σαραβαλάκι του.

Στην ταινία φαίνεται η μετάβαση από τα προπολεμικά αυτοκίνητα στα «αεροδυναμικά» της νέας εποχής, εισαγόμενα συνήθως από την Αμερική, που κάνουν ιδιαίτερη αίσθηση στο πέρασμά τους.

Το Σαραβαλάκι Fiat κατασκευάζονταν από το ‘26 μέχρι το τέλος του ‘27 και υπήρχαν διάφορα αμαξώματα. Υπήρχε σε ασθενοφόρο, ημιφορτηγό, λεωφορειάκι, αστυνομικό και με κλειστή καρότσα. Στην έκδοση της κούρσας υπήρχε ο κλειστός τύπος με παράθυρα (σαν του Βάγγου) και η ανοιχτή έκδοση με τέντα.

Το συγκεκριμένο αυτοκίνητο ήταν τύπου Coupé de ville, δηλαδή χωρίς οροφή πάνω από τη θέση του οδηγού, που προστέθηκε αργότερα, αφού φυσικά αφαιρέθηκε και το ενδιάμεσο χώρισμα οδηγού-επιβατών. Για το λόγο αυτό άλλωστε οι μπροστά πόρτες δεν έχουν παράθυρα.

Fiat 507 Coupé de ville 1926-27


Ο κινητήρας του 507 προέρχονταν από το προηγούμενο μοντέλο του Fiat 505 αλλά κάπως βελτιωμένος. Ήταν 2.300 κυβικά αλλά απέδιδε μόλις 35 ίππους και έφτανε μέχρι τα 77 km/h. Το κιβώτιο ταχυτήτων είχε τέσσερις ταχύτητες και ήταν μηχανικό.

Όπως διαπιστώνουμε και στην ταινία, η ιπποδύναμη έπεφτε εύκολα και υπήρχε μια απίθανη λύση για όλα του τα προβλήματα. Το “λουκουμάκι”.

Το συγκεκριμένο αυτοκίνητο παρέμεινε κατά τη διάρκεια της κατοχής στην Ελλάδα και χωρίς κάποια σωστή συντήρηση κατέληξε σε 20 χρόνια στα χέρια του Βάγγου.

Στην ταινία πάντως ο εφευρετικός οδηγός, με το λουκουμάκι μάλλον στεγάνωσε το σωληνάκι της υποπίεσης, για να κρατάει τις στροφές ο κινητήρας. Μια χαρά, αν σκεφτεί κανείς ότι εκείνη την εποχή το σωληνάκι ήταν χάλκινο και δεν μπορούσε να αντικατασταθεί εύκολα χωρίς εργαλεία.

Φιλόσοφος βενζινάς:

- Τι χάλια είναι αυτά; Πού ήσουν χθες όλη τη νύχτα;

Μίμης Φωτόπουλος:

- Αστα! Με δυο μικρούλες! Αστα και δεν έχω να πληρώσω τα χιλιόμετρα του αφεντικού. Να σε τρακάρω ένα πενηντάρι;

Φιλόσοφος βενζινάς:

- Ο άνθρωπος Βάγγο μου είναι σαν τ' αυτοκίνητο. Αμα σε πάρει ο κατήφορος και δεν μπορείς να κρατήσεις φρένο, τελειώνεις στην τράκα!


Φιλόσοφος βενζινάς:

- Ο γάμος, Βάγγο μου, είναι σαν το ταξίμετρο. Όσο η σημαία σου γράφει "ελεύθερος", κέρδος μηδέν. Μόνο το αγώι ξυπνάει τον αγωγιάτη!

- Ό έρωτας Βάγγο μου μοιάζει σαν το από μέσα της σαμπρέλας: "Αέρας φρέσκος". Και οι ερωτευμένοι σαν τις χαλασμένες βαλβίδες που ξεφυσάνε!

- Τα λόγια Βάγγο μου είναι όπως η εξάτμιση: Καπνός που διαλύεται, και παφ παφ!

- Έτσι είναι Βάγγο μου η ευτυχία. Ένα είδος κλειδαριάς, που άμα χάσεις το κλειδί κάθεσαι απ' έξω και μπανίζεις από την κλειδαρότρυπα.

- Ο φίλος είναι όπως η ρεζέρβα. Για ώρα ανάγκης!


Μετά από αυτή την ταινία, ο Μίμης Φωτόπουλος αναδείχθηκε ως ο πιο δημοφιλής άντρας ηθοποιός μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ‘50. Επίσης, έγινε ο πρώτος Έλληνας ηθοποιός που υπέγραψε συμβόλαιο αποκλειστικής συνεργασίας με εταιρεία παραγωγής ταινιών.


50 Προβολές

Komentarze


bottom of page